درخواست كرد تا اجازه دهد آنها به شهر شائو جو « 1 » واقع در ناحيهء كوهستانى شمال استان گوانگ دونگ نقل مكان كنند و سرانجام هم موفق به گرفتن اجازه‌نامهء اقامت در شائو جو از طرف ليو جى ون شد . با آنكه ماتيو ريچى ناچار به ترك سيان هوا سى بود اما حق اقامت در شائو جو را بدست آورد و اين امر براى آنها از اهميت ويژه‌اى برخوردار بود زيرا در غير اين صورت كار ترويج دين مسيح در چين پايان مىيافت . از سال 1589 تا 1595 م . را ماتيو ريچى در شهر شائو جو به‌سر برد . شائو جو دروازهء ورودى به هونان « 2 » و جيانگ سى « 3 » و همچنين منطقه‌اى مناسب براى رفت‌وآمد به شهرهاى نانكن « 4 » و پكن « 5 » كه دو پايتخت سلسلهء مينگ بودند به حساب مىآمد . ( رك . پيوست تصاوير مربوط به نقشهء مسير ماتيو ريچى در چين ) ورود به پايتختى كه پادشاه در آن زندگى مىكرد از جمله اهداف و آرزوهاى چندين نسل از مبلغان مسيحى بعد از قديس فرانسوا گزاويه بود . ازاين‌رو حركت از جائو چينگ به سمت شائو جو براى ماتيو ريچى گامى در جهت پيشرفت به‌شمار مىآمد . در شائو جو ضمن گفتگو با اديبان محلى و بازرگانانى كه بين شهرها سفر مىكردند ، اطلاع يافت كه در استان همسايه يعنى جيانگ سى هر سال بسيارى از اديبان از طريق امتحان دربارى ( آزمون سراسرى ) وارد محافل سياسى مىشوند ، كه تعدادشان حتى از تعداد كل قبول‌شدگان گوانگ دونگ بيشتر است ؛ در نتيجه آنجا براى راه يافتن به دربار مناسب‌تر است . پس از تجربهء حادثهء اخراج از جائو چينگ ، ماتيو ريچى به‌شدت احساس كرد كه كارها در چين تقريبا به دلخواه مأمورين انجام مىشود ، نه براساس قانون . در نتيجه اگر اجازهء پادشاه و عالىترين فرمانرواى مملكت را نداشته باشد ، ترويج دين مسيح هرگز امكان‌پذير نخواهد بود . بنابراين او عزم خود را راسخ‌تر كرد تا به پكن عزيمت نموده

--> ( 1 ) . Shaozhou ( ? ? ? ) . ( 2 ) . Hunan ( ? ? ? ) . ( 3 ) . Jiangxi ( ? ? ? ) . ( 4 ) . Nanjing ( ? ? ? ) . ( 5 ) . Beijing ( ? ? ? ) .